Historia Parafii

 

Historia Starego Wiśnicza swoimi korzeniami sięga XIII wieku. W 1238 roku Klemens Gryf, kasztelan krakowski, nadał wioskę klasztorowi Benedyktynek w Staniątkach. Parafia w Starym Wiśniczu powstała zapewne w drugiej połowie XIII wieku, ale pierwsza wzmianka źródłowa pochodzi z 1326 w postaci wykazu podatku, tzw. świętopietrza, uiszczanego na rzecz Stolicy Apostolskiej. Pierwszym panem, właścicielem Wiśnicza i okolicznych wsi był Jan Kmita, który około roku 1360 ufundował tutaj świątynię. Był to kościół pod wezwaniem Św. Katarzyny, zapewne drewniany. Wieś w następnych dziesięcioleciach była w posiadaniu właścicieli z rodu Kmitów. W końcu panem wsi został Piotr Kmita (1477 - 1553), marszałek wielki koronny i wojewoda krakowski, jeden z najbogatszych i najbardziej wpływowych ludzi ówczesnej Polski. Ufundował on obecny kościół, którego budowę rozpoczęto w 1520 roku, zapewne na miejscu lub w pobliżu starej świątyni drewnianej. Nowy murowany kościół pod wezwaniem Św. Wojciecha i Św. Katarzyny konsekrowano 30 września 1545 roku. Patronat tych świętych jest przypisywany najstarszym kościołom polskim, do których niewątpliwie zaliczyć należy parafię w Starym Wiśniczu. Podobno Św. Wojciech miał się zatrzymać w starowiśnickim kościółku w czasie wyprawy z Pragi do krajów pruskich z misją chrystianizacyjną. W 1539 roku probostwo w Starym Wiśniczu zostało wyniesione do godności prepozytury. Przyłączono wówczas do parafii Brzeźnicę i Łapczycę, a w 1546 roku także parafię Chronów. Przy kościele w Starym Wiśniczu w XVI wieku prowadziła swoją działalność szkoła parafialna, a ubodzy i schorowani mogli znaleźć schronienie w szpitalu, który istniał tutaj w XVII wieku. Niegdyś rozległa parafia starowiśnicka została dzisiaj ograniczona do miejscowości Wiśnicz Mały i Stary Wiśnicz i liczy około 2 tysięcy wiernych. Proboszczem parafii pod wezwaniem Św. Wojciecha jest od 2003 roku ksiądz Ryszard Kołodziej.

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież